Paproć jedna z najstarszych roślin na świecie, w tradycyjnym ludowym światopoglądzie odgrywała ważną rolę. Paprocie rosną w ciemnych, mrocznych miejscach, z dala od ludzkich siedzib – na granicy ,, światów”. Postrzegane były jako rośliny mediacyjne chroniące od złych mocy.

Na Słowiańszczyźnie znana była jako roślina świętojańska. Wśród wielu kultur ludowych krążyła legenda o ,,złotym” kwiecie paproci. Kwiat ten miał zakwitać raz do roku, podczas letniego przesilenia czyli w Noc Sobótkową, kiedy to rośliny nabierały magicznej mocy. Legendarny kwiat paproci to prawdopodobnie nasięźrzał pospolity (rzadko spotykana odmiana paproci), który posiada zarodnionośny kłos przypominający kwiat. Odnalezienie tajemniczego kwiatu paproci zapewniało znalazcy bogactwo, pomyślność, szczęście, mądrość, zdrowie, zdolność jasnowidzenia
i powodzenie w życiu.

To magiczne ziele miłości miało wzbudzać również powodzenie u płci przeciwnej. Praktykowano nacieranie się liśćmi nasięźrzału, co według wierzeń ludowych mogło podnieść walory cielesne i atrakcyjność, powodzenie w miłości i rychłe zamążpójście.

Żywa Koronka bo tak nazywano paproć stała się więc symbolem szczęścia w miłości i w sferze finansowej, tajemnicy, fascynacji, wytrzymałości, ochrony przed złem, spełnienia ludzkich marzeń, wiary, że wszystko w życiu można zmienić i otrzymać to czego się pragnie.

Stała się ponadczasowym symbolem otwierania zamkniętych drzwi.